เนื่องจากว่าบล็อกเก่าที่อัพมีปัญหาบ่อยมาก อัพแล้วไม่ค่อยติดด้วย ก็เลยวันนี้ย้ายมาบล็อกใหม่เลยก็แล้วกัน แต่ก็อดเสียดายบล็อกเก่าไม่ได้ อัพมาตั้งสามปีเต็มๆ
บล็อกเก่า ลาก่อน T^T/ http://venus-.exteen.com/
ย้ายมาบล็อกใหม่ก็รู้สึกเหมือนกลับไปเป็นเด็กทารกอีกครั้งจัง
ต้องเริ่มใหม่หมดเลย
แต่ไม่เป็นไร บ้าน All About Hey!Say!JUMP ก็ใน blogspot อัพสะดวกดี พอจะลงหรือเช็คอะไรในบ้านก็มาอัพบล็อกของตัวเองได้ในนี้ด้วย
ความจริงแล้วก็ไม่รู้จะอัพบล็อกทำไม แต่ชอบเขียนบล็อก เพราะขี้ลืม ถ่ายรูปเก็บเอาไว้ เขียนบันทึกเรื่องราวเก็บเอาไว้ ถึงจะไม่ได้มีอะไรมากมาย แต่พอกลับมาย้อนดูก็ทำให้คิดถึงช่วงเวลาในตอนนั้น
ย๊ากกกกกกก
กรี๊ดดดดดด รู้สึกเหมือนตัวเองเพี้ยนขึ้น
เราตัดสินใจทำ ซับไทย "ยินดีต้อนรับสู่ร้านอนเมียว สถานที่ทำนายสารพัดเรื่อง" แล้ว ปุ้งๆๆ
ดีใจเองคนเดียว ไม่ได้มีใครดีใจด้วยเล้ย
ยอมรับว่าคราวนี้คิดอยู่นานจริงๆว่าจะทำดีมั้ย ใจจริงแล้วอยากทำมากๆ แต่ถ้าทำคราวนี้ก็อยากตั้งใจทำให้มันจบไปเลย ก็เท่ากับว่า เราจะต้องใช้เวลาในการแปลเรื่องนี้ไปอีกสองเดือนเต็มๆ ซึ่งเราจะไปแปลอย่างอื่นได้น้อยมาก และก็จะต้องทุ่มกับมันมาก...
เราคุยเรื่องนี้กับพ่อว่าจะทำดีมั้ย แล้วก็มานั่งคิดเองอยู่คนเดียวอยู่นาน สุดท้ายก็ตัดสินใจจะทำ ก็คุยเรื่องนี้กับฝ้ายไปแล้วเรียบร้อย
ก็เริ่มทยอยแปลตั้งแต่วันที่ 9 พึ่งมาแปลเสร็จเอง
แปลทั้งวัน ใช้เวลานานมาก ทั้งขัดเกลาภาษา หาข้อมูล แปลจากญี่ปุ่นว่ายากแล้ว แปลยังไงให้เป็นภาษาไทยที่มันเหมือนภาษาไทยยิ่งยากกว่าอีก
แปลไปแปลมาก็เริ่มรู้สึกว่าภาษาไทยตัวเองประหลาดขึ้นทุกทีๆ
ต้องหันไปถามพ่อถามน้องเป็นระยะๆว่าอันนี้อ่านแล้วเข้าใจมั้ย จนพ่อกับน้องปวดหัวว่า ที่แปลมาอ่ะเข้าใจแล้วแต่เราพูดทำให้งงเอง (-""-;)
ซะงั้นนนน (-з-)
ช่วงที่แปลจะหิวมาก เพราะสมองจะใช้การหนักจริงจัง บางทีนั่งแปลสี่ห้าชั่วโมงติดกันไม่ลุกไปไหน พอลุกขึ้นทีนี่รู้เลยว่าหัวชา และปวดท้องหิวข้าวมากกกกกกก ทั้งๆที่ก่อนหน้าจะมาทำก็กินอะไรมาอิ่มแล้วด้วยนะ
อาหารยามคํ่าคืนระหว่างแปลเรื่องอนเมียว
พ่อทำซุปผักใส่ทอปเปอร์แวร์เอาไว้ให้เรากินตอนกลางคืน คอยเป็นกำลังใจให้เต็มที่เลย นั่งถามเราทุกวัน เห็นบอกว่าเรื่องนี้น่าดูอยากดูแล้ว เป็นแรงผลักดันที่ดีมาก ขอบคุณมากค่าา
ตอนนี้ก็แปลเสร็จไปแล้ว เหลือทำซับ ไอ่ทำซับนี่แหละตัวดี กินพลังงานชีวิตมากกกกกกก
ตอนทีทำซับเรื่อง ลาก่อนวันนี้ แบบสองวันติดกัน พอทำเสร็จตื่นมาอีกวันปวดแขนเลย จับเม้านานเกิน
วันนี้ก็ลงตัวอย่างตอนที่1 กับรายละเอียดคาแรคเตอร์ตัวละครไปแล้ว ได้แต่หวังว่าทุกๆคนจะชอบกัน และไม่งงในสิ่งที่เราแปล
ลิ้งค์ที่แปล
เมื่อวันอาทิตย์ที่ 13 เป็นวันเกิดพ่อพอดี พอบอกว่าพ่อเป็นสมาชิกAKBได้เลยนะ อายุ 48 เอเคบี โฟตี้เอคคค ฮ่าๆๆ
วันนั้นก็ได้เจอย่าหลังจากที่ไม่ได้เจอกันนาน ได้นํ้าหอมมาขวดนึง กลิ่นไม่ฉุนดี
แล้วก็ไปเดินซื้อของเล็กน้อย ไปเจอเจ้ามาร์ส มาร์สริมฝีปากพอดี หน้ามาโฮโตะ เด็กวัยรุ่นญี่ปุ่นที่โด่งดังมากในยูทูปเคยอัพเกี่ยวกับเจ้าตัวมาร์สนี้เอาไว้ เราพึ่งเห็นของนำเข้าไทยเลยซื้อกลับมาทันที
คลิปของมาโฮโตะ : http://www.youtube.com/watch?v=FzQLYhXqEdo
มาโฮโตะเป็นคนเกรียนมากกกกก แต่ก็มีมุมที่เหมือนยามะจังยังไงก็ไม่รู้ ตอนแรกเราแอบคิดของเราอยู่คนเดียว ก็เจอคนคอมเม้นส์หลายคนมากบอกว่าเหมือนยามะจัง และคนเหล่านั้นก็เป็นแฟนจั้มพ์ด้วย
มองเฉยๆไม่เหมือนเลยนะ ต้องตอนตื่นนอน คลิปนึงบางมุมเหมือนมาก
เจ้ามาร์สที่ว่า แต่คนละแบบกับที่มาโฮโตะอัพ
ชอบตรงที่มาร์สหัวนมได้ด้วย ฮ่าๆๆ
แล้วมันมีตอนนึงในคลิปที่มาโฮโตะพูดว่า อะไรนะ ให้มาร์ส 5-30 นาที ทำไมเว้นว่างเยอะจัง แล้วจะมาร์สเท่าไหร่ดี ฮามาก ฮ่าๆ
มีแปะแปลมาฉบับไทยด้วย
ปรกติเราไม่ใช่เป็นคนที่ชอบแต่งหน้าเลย แต่งหน้าไม่เป็นด้วย แต่พอเริ่มโตขึ้น เราก็คิดว่าเราจะต้องแต่งบ้างแล้วแหละ เล็กๆน้อยๆก็ยังดี ก็เลยทยอยซื้อเครื่องสำงอางค์นั่นนี่มาเรื่อยๆ บวกกับของเก่าที่ได้มาจากคนรอบตัวด้วย
อันนี้คือที่ใช้ประจำเลย
ลองม้วนผมดูด้วย แต่โดนพ่อหัวเราะท้องแข็ง แล้วบอกป้าที่ไหนเนี่ย ฮือ
เลยลองม้วนผมใหม่อีกครั้ง ได้มาเป็นแบบนี้ หน้าสดสยองขวัญ
ช่วงนี้ตัดผมหน้าม้าพลาดมากกกก เด๋อมาก คิ้วก็... เฮ้อ

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น